1 nov 2011
De Europese leiders hebben weer gefaald een echte oplossing te vinden, ze realiseren zich blijkbaar niet dat een doekje voor het bloeden niet genoeg is. De wond moet ontsmet en gehecht, wellicht zelfs dichtgebrand worden. We moeten niet vergeten dat wanneer er een “haircut” van schulden plaatsvindt en we een noodfonds vullen met geld we er niet zijn. Om uit deze situatie te komen is er substantiële economische groei nodig in de Euro landen, en dat lijkt er voorlopig niet in te zitten.
- Het echte probleem is niet Griekenland dat weten we allemaal, de echte pijn begint bij Italië.
Italië zal in 2012 310 Miljard Euro moeten herfinancieren, voor deze schuld betalen ze nu circa 2.7% per jaar. Ze zullen in de huidige markt rond de 6% moeten gaan betalen wat inhoud dat ze circa 11 Miljard Euro rentekosten kunnen optellen bij het al duizelingwekkende bedrag van 54 Miljard Euro.
Een stelregel is dat een land moet zorgen dat de groei van het BBP gelijk is aan de financieringskosten, en dat lijkt er niet in te zitten voor Italië. In onderstaande grafiek kunt u zien dat Italië verreweg de slechtste groei vooruitzichten heeft van de belangrijke Euro landen en dat is helaas al lange tijd zo. Het BBP per inwoner is vandaag de dag zelfs lager dan 10 jaar geleden, volgens het IMF “een van de slechts presterende ontwikkelde economieën ter wereld”.
Zoals u ziet is de kans dat de Italiaanse economie uit deze crisis groeit zeer gering, daarbovenop komt het feit dat de landen worden gedwongen tot zware bezuinigingsplannen. Wanneer de economie niet groeit en de overheid ook bezuinigt komen we in een depressie terecht en daar is niemand mee geholpen. Om uit deze crisis te komen zijn echte beslissingen nodig en volgens mij is terug naar oude valuta geen optie meer. Ook enkele lidstaten eruit zetten is niet zonder risico, er zal naar mijn mening een echte monetaire unie moeten komen. Ook dit zal niet makkelijk zijn want hiervoor zal men de nationale trots aan de kant moeten zetten, en dat ligt nogal gevoelig in de zuidelijke landen.
Gelukkig heeft Italië veel staatsbedrijven en ligt hier wellicht de oplossing, privatisering!
Ben benieuwd of Berlusconi er zelf ook nog met een koopje wegkomt……
Paul Rodenburg
